Ekki búast við meiru hér
Hæ 
Ég vil bara láta vita að ég mun mjög líklega ekki blogga meira hér.
Ég er ekki hætt í átakinu og gengur ágætlega, fólk er farið að hafa orð á því að það sjái mun á mér og það er auðvitað gaman.
Þetta blogg var ágætt til að koma mér af stað, en ég sé það núna að ég hef hvorki tíma né nennu til að halda því áfram.
Takk fyrir stuðninginn og gangi ykkur vel!
Kveðja, Eldlilja.
Hæ aftur!
Nei, ég er ekki búin að gefast upp. Hef bara verið í smá lægð. Veit að ég er svo til nýbyrjuð í átakinu, en svona er þetta bara. Nú þarf ég bara að ná mér á réttan kjöl aftur. Ég hef ekkert þyngst, svo sem, en ekkert lést heldur. Ég ætla ekkert að afsaka mig, þó ég sé auðvitað með hundrað afsakanir á takteinunum – en er maður það ekki alltaf? Nei, nú bara set ég kraft og dug í þetta hjá mér.
Smá breytingar. Ég ætla að hætta að hafa matar- og hreyfingardagbók hér á sér síðu. Ég skrifa það þá heldur bara í bloggfærsluna hverju sinni. Er líka hætt að mæla ummál mitt með málbandi, mér finnst nóg að eiga við tölurnar sem vigtin gefur mér í hverri viku þó ég þurfi ekki að kljást við talnaflóðið sem fylgir sentímetramælingu. Spegillinn og vídd á fötum finnst mér miklu betri mælikvarðar.
Mig langar voða mikið að vera orðin 85 kíló (léttast um tvö) á afmælisdaginn minn eftir tæpar tvær vikur, en þá þarf ég líka aldeilis að taka mig á. Nú ríf ég mig upp úr kex- og sætabrauðsáti liðinna vikna og set mér hér með það markmið að borða a.m.k. 2 ávexti á dag, drekka a.m.k. 6 vatnsglös á dag og fara að sofa fyrir miðnætti.
Annað kíló fokið
Jibbí! 1 kíló fokið í þessari viku, 3 á þessu ári og 8 frá því að ég var þyngst! Þetta er allt á góðu róli bara.
Ég er búin að vera ágætlega dugleg að hreyfa mig, er farin að horfa á eldgamla Friends-þætti á meðan ég hleyp á brettinu heima. Það gerir þetta miklu skemmtilegra. Ég nálgast markmiðið mitt hægt og rólega, nú get ég hlaupið 4,4 km á hálftíma. Ég er samt að spá í að fara að hlaupa lengur í einu og hugsa ekki eins um hraðann.
Á mánudaginn byrjaði ég að skrifa matar- og hreyfingardagbók. Það er gott að fá yfirlit yfir þetta allt saman. Ég er að spá í að skella henni bara hingað inn á síðuna, þá getið þið kíkt á hana ef þið viljið og kannski gefið mér góð ráð.
Takk fyrir stuðninginn!
Fyrsta vikan búin
Svo að það sé á hreinu þá er ein vika hjá mér frá föstudegi til fimmtudags.
Ég get ekki annað en verið glöð með árangur fyrstu vikunnar. Ég léttist um tvö kíló, er orðin 88 kg! Ótrúlegt hvað tiltölulega smáar breytingar geta gert. Ég mun ábyggilega ekki missa tvö kíló í hverri viku, en vonandi mun saxast á þetta smátt og smátt.
Ég hljóp þrisvar á brettinu, 3 km í senn. 19:21 – 20:30 – 19:56. Svo fór ég líka nokkrum sinnum í göngutúr. Meiri var nú ekki hreyfingin.
Ég minnkaði skammtastærðir mínar og sleppti nammi og snakki – þó að ég hafi reyndar fengið mér smá laufabrauð og súkkulaði hjá ömmu og afa, úps.
Gærdagurinn var byrjun viku 2. Hann gekk ágætlega, en ég fékk mér aðeins of mikið í kvöldmatinn og svo smá daim-ís með súkkulaði í eftirrétt. En málið er að ís með samviskubitskryddi er ekki einu sinni svo góður! Ég áttaði mig á mistökum mínum, en ákvað að láta þetta ekki stoppa mig. Þegar ég var búin að melta skellti ég mér í íþróttafötin og hljóp þrjá kílómetrana á hlaupabrettinu. Ég bætti mig og fór þá á 18:56. Markmiðið mitt er að hlaupa þá á 18 mínútum sléttum, en til þess þarf ég að vera á 10 km/klst meðalhraða. Á þeim hraða kemst ég 5 km á hálftíma en það er í raun langtímamarkmiðið mitt. Þegar ég hef náð 3 km á 18 mín þá ætla ég að stefna að því að fara 4 km á 24 mín og þegar ég næ því fer ég að reyna við 5 km. Ég ætla að nota þessa aðferð stundum en svo ætla ég líka stundum að hlaupa í hálftíma og sjá hvað ég næ að hlaupa langt.
Í þessari viku byrja ég líka í skólaíþróttunum, þær eru á þriðjudögum, ein klst. í senn. Ég er í lyftingum á þessari önn, líkt og þeirri síðustu. Það gengur þannig fyrir sig að fyrst fer ég í upphitun í u.þ.b. 10 mínútur (bretti/stígvél/þrekhjól), svo fer ég einn hring í lyftingatækjunum og teygi í lokin. Ég get farið í aukatíma eftir skóla á miðvikudögum og líka mánudags- og fimmtudagsmorgna, ef ég nenni að vakna.
Ágætis byrjun
(Ég er að skrifa þennan bloggpóst um miðja nótt, enda gjörsamlega búin að snúa sólarhringnum við í jólafríinu, eins og minn er vani. Þannig að þó að það standi 4. janúar, er ég enn stödd á þeim þriðja!)
Nú eru þrír dagar liðnir af árinu, og þar með heilsuátakinu mínu. Ég get nú ekki beint sagt að ég byrji með krafti, enda held ég að það sé líklegra að ég sprengi mig bara ef ég legg of mikið á mig í byrjun. En ég er nú samt að standa mig ágætlega hingað til að eigin mati.
Á nýársdag skokkaði ég 3 km á brettinu á 19:21. Ég fór líka í tvo göngutúra um hverfið, þann fyrri um daginn, en þá labbaði ég til og frá vinkonu minni. Ég er ekki komin með bílpróf, sem þýðir að ég geng það sem ég get. Svo fór ég í annan göngutúr um kvöldið, í u.þ.b. hálftíma. Það var ískalt en mjög fallegt.
Í gær fór ég aftur 3 km á brettinu og var þá heldur hægari, fór þá á 20:30. Enda voru einhver eymsli í vinstri hælnum farin að gera vart við sig (eða svona á svæðinu rétt fyrir ofan hælinn, í kringum hásinina). Ég hitti vinkonurnar seinna um daginn og við fórum m.a. í smá göngutúr.
Í dag fór ég hvorki á brettið né út að labba, en hins vegar þræddi ég Kringluna vandlega, ásamt vinkonum mínum, í árangurslausri leit að afmælisgjöf. Það var nú dágóður labbitúr. Eftir það var ég alveg uppgefin, ekki síst vegna þess að ég meiddi mig í vinstri hælnum í hverju skrefi. Ég hlýt eitthvað að hafa stigið vitlaust í fótinn í gær eða fyrradag, en ég er viss um að þetta jafnar sig. Það er spurning hvað ég geri á morgun, mig langar til að reyna aftur við þrjá kílómetrana, en ætli það sé ekki best að ég hvíli fótinn í einn dag eða svo.
Breytingar á mataræðinu mínu hafa ekki verið drastískar. Ég er ennþá að finna það út hvernig ég ætla að gera þetta, hverju ég þarf að breyta og svona. En ég er ekkert búin að borða af nammi, snakki eða annarri svoleiðis óhollustu, þó að mér hafi margoft verið boðin hún. T.d. var stútfull skál af súkkulaði fyrir framan mig í næstum allan gærdag þegar við vinkonurnar hittumst og spiluðum Alias (frábært spil!) en ég fékk mér ekki einn mola. Sem betur fer var önnur skál við hliðina full af rúsínum og hnetum, sem ég gat fengið mér af. Hollari kosturinn! Svo er ég líka farin að fá mér smærri skammta en ella, og ég er alls ekkert eins svöng og ég hafði búist við að vera. Þannig að það er gott.
Önnur góð frétt er sú að ég talaði við eina vinkonu mína í gær (sem er u.þ.b. jafn þung og há og ég) og við ákváðum að fara að hittast og æfa saman reglulega. Ég held að sá stuðningur verði mér ómetanlegur, það er alltaf gott að hafa einhvern til að hvetja mann áfram og svo verður líka gaman að hafa félagsskap.
Ég vil þakka þeim sem skilja eftir komment á bloggin mín. Það er mjög gaman að lesa þau
Gamlársdagur
Jæja, þetta verður stutt núna.
Ef ég hef ekki gert það ljóst, þá byrjar átakið mitt formlega á morgun, þann 1. janúar 2010. Klisja, ég veit, en þetta er bara svo skýr ný byrjun. Ég bæði hlakka til og kvíði fyrir. Hlakka samt meira til.
Gangi ykkur öllum vel og eigið yndisleg áramót.
Rólan
Það var einn fagran sumardag árið 2009 að ég var að labba heim að húsinu mínu. Ég var í góðu skapi út af einhverju og þegar ég smeygi mér inn í bakgarðinn sé ég rólurnar bærast örlítið í golunni. Ég ákveð að róla mér aðeins í heitri sólinni og fagna lífinu. Ég er komin á gott flug þegar allt í einu heyrist BRAK og ég hlammast á minn stóra rass í mitt limgerðið fyrir aftan rólurnar. Núna sveifluðust fyrir framan mig tvö sakleysisleg bönd, í hvoru þeirra hálfur róluplanki.
Ég hafði brotið róluplankann.
Ég var virkilega orðin það þung að ég hafði brotið fjandans róluplankann! Þetta var eins og atriði í lélegri teiknimynd. Þá var ég 95 kíló. Síðan hef ég ekki rólað mér.
Þetta atvik var svolítið „wake up call.“ Auðvitað vissi ég að ég væri allt of feit, ég hef vitað það alla ævi. En ég meina, ég braut fjandans róluna! Í kjölfarið missti ég 5 kíló.
En það er ekki nóg. Eins og ég sagði í gær vil ég komast niður í 60 kíló (þ.e. losna við 30 kg). Þetta er bara eitthvað sem ég verð að gera. Ég hef verið of feit alla ævi og nú langar mig að stíga út úr fitubúningnum, losa mig við þetta í eitt skipti fyrir öll.
Það ætla ég að gera með því að fylgja þessum þremur sjálfsögðu meginreglum: Borða minna, borða hollara, hreyfa mig meira.
Ég ætla ekki að kaupa mér líkamsræktarkort, enda sé ég ekki tilganginn í því. Ég hef aðgang að æfingasal skólans oft í viku, heima á ég hlaupabretti og sippubönd, ég á góða hlaupaskó og fjöldi göngustíga er í nágrenninu, og sundlaug. Ég ætla að hreyfa mig á hverjum degi, hvað sem mér finnst ég hafa lítinn tíma. Það er alltaf hægt að taka hálftíma í að a.m.k. hlaupa tvo kílómetra á brettinu og skella sér í sturtu. Ég hef engar afsakanir.
Ég ætla líka alltaf að fá mér einn skammt (einu sinni á diskinn) og velja hollari kostinn. Ég ætla að drekka meira vatn og borða meira grænmeti og ávexti. Það er alltaf til vatn og oftast eru til ávextir og grænmeti heima hjá mér. Svo, engar afsakanir.
Enda á ég ekkert að vera að finna afsakanir til að vera feit áfram. Ég ætti miklu frekar að einbeita mér að kostunum sem fylgja því að grennast!
Kynning
Hæ!
Ég er sautján (næstum átján) ára stelpa, ég bý í Reykjavík og stunda nám við framhaldsskóla. Ég kýs að blogga hér undir nafninu Eldlilja. Ég valdi það því að eldliljur eru uppáhaldsblómin mín.
Ég er 164 sentímetrar og 90 kíló. Það þýðir að BMI-stuðullinn minn er 33,5. Samkvæmt doktor.is fell ég þar með í flokkinn „Offita (verulega aukin dánartíðni)“ og þar segir ennfremur: „Ef BMI er yfir 30 er áríðandi að grípa til aðgerða.“ Það ætla ég að gera. Ég ætla að léttast mikið, markmiðið er að missa 30 kíló. Þegar það tekst mun BMI-ið mitt verða 22,3 – sem er í flokknum „Heilbrigði.“
Þetta mun verða erfitt, á því liggur enginn vafi. Ef svona lagað væri ekki erfitt væri ég löngu búin að losa mig við þessi kíló. En mér mun takast þetta. Ég veit að ég get þetta, ég verð bara að gera þetta. En eitt er víst – ég get þetta ekki án stuðnings. Og stuðningur í formi kommenta á bloggfærslurnar mínar væri mér gjörsamlega ómetanlegur. Ef þið eruð líka með átaks- eða lífsstílsblogg eða eitthvað svoleiðis, endilega kommentið og segið mér frá því. Það væri gaman að fylgjast með öðrum sem eru líka að léttast.
Það verður erfitt að fara að borða smærri skammta, standast freistingar og hreyfa sig á hverjum degi. En það verður mjög auðvelt að sjá kílóin og sentímetrana fjúka – guð, hvað ég hlakka til þess!
Önnur færsla á morgun! Ég lofa því hér skriflega því að þá er líklegra að ég standi við það.
Fyrir byrjun
Sælt veri fólkið.
Klukkan er hálf fjögur um nótt þann 28. desember 2009 og ég er að skrifa mitt fyrsta blogg hér á þessa nýju bloggsíðu mína.
Þetta verður átaksblogg. Því að ég ætla að missa 30 kíló. Já, 30 kíló! Og skrifa allt um það hér á þessa síðu.
Nánari upplýsingar á morgun.
Bíðið spennt…
